Reis Roemenië 2009

gepost 11 juni 2009

Goede vrienden,
 
Alles gaat hier gelukkig nog steed goed, niemand is ziek, geen autopech, geen berovingen of wat dan ook. Hopelijk blijft dit zo.. Gisterenmiddag hebben wij in de Casa Lumina een creatieve middag gehad. De oudere kinderen hebben op theeglazen een soort glas-in-lood kunstwerk gemaakt. Dit vonden ze erg leuk, het was zeer voor herhaling vatbaar zo liet de begeleiding weten. Vooral Jose heeft zich helemaal op de kinderen gestort en deze liefde is wederzijds. Op een of andere manier weet zij ook alle kindernamen te onthouden. In het begin van de avond hebben wij voor de laatste keer een gezin bezocht. Eigenlijk 2, wij splitsen ons namelijk steeds in 2 groepen. De ene groep ging naar een jong gezin, wat leuk is is dat het dochtertje dan een kadopakket krijgt en gelijk met de viltstiften aan de gang gaat en met een autootje gaat spelen en zo dolgelukkig is. De andere groep had weer een heftige ontmoeting, zij trof een weduwe, met 2 kinderen en een neefje, waarvan de huisbaas had laten weten dat zij aan het eind van de maand haar woning moet verlaten; de huisbaas wil er zelf weer wonen. Binnen 3 weken moet zij nu een ander onderkomen zien te vinden, maar hiervoor komt zij op een wachtlijst. Als zij de ambtenaar wat geld toestopt stijgt zij op deze wachtlijst..maar wanneer zij dan wel een woning zou krijgen, dat weet dan nog niemand. Zij vreest nu dakloos te worden en 'onder een brug' te moeten slapen. Als je echter dakloos wordt dan loop je ook nog de kans dat de kinderen van je worden afgepakt. Voorwaar een hopeloze situatie en het valt ook niet mee zo'n gezin met liederen en gebed te bemoedigen. Via de leidng van de casa bekijken wij nu of wij ook financieel iets kunnen uitrichten.

Vanochtend hebben de moeders/leiding, de jonge kinderern en de wat oudere kinderen een uitvoering gedaan in het kader van het eind evan het schooljaar. Het is erg bemoedigend om te zien hoe deze kinderen, die eigenlijk zonder de opvang geen opleioding zouden krijgen, nu zo gediciplineerd en vol overtuiging een toneelspel kunnen opvoeren. Alle kinderen krgen van ons een kadootje, bestaande uit de ingezamelde viltstiften, kleurboeken etc.
Vanmiddag hebben wij onze laatste activiteit, een bezoek aan de gevangenis. Hier kijken wij toch met wat spanning naar uit, immers hoe ziet het er daar uit, hoe reagren de gevangenen op onze komst. Alles zal strak worden georganiseerd, we worden gefouilleerd etc, Gijs zal met behulp van een tolk een bijbelverhaal vertellen en wij zingen enkele liederen. Voor de gevangenen laten wij enkele gebruikte computers en dozen printpapier achter.
Vanavond sluiten wij af met een gezamenlijke maaltijd met de medewerkers van de stichting. Zij krijgen een tasje met shampoo, zeep etc. Onze begeleidster Angeline die ons de hele week zo fantastisch heeft begeleid, zal iedere medewerker een persoonlijk woordje mee geven.
Morgenochtend hopen wij dan rond 9.00 uur te vertrekken naar de tussenstop in Oostenrijk. van daaruit vertrekken wij zaterdag naar het oude en vertrouwde Rhoon. Wij hopen op een veilige terugkomst! Graag tot ziens.
 
Een hartelijke groet namens de hele groep,
Bert en Hilko 

gepost 10 juni 2009

Goede vrienden,
 
Het is nu woensdagmiddag 14.00 uur, hierbij alweer het 3e bericht.
Na een verzorgd ontbijt op dinsdagmorgen zijn wij vertrokken naar Casa Lumina, hier hebben wij kennis gemaakt met het werk van de oosteuropazending. De (straat)kinderen worden opgevangen in 3 groepen, een moederkind project (een soort creche waar de moeders ook wordt geleerd hoe met de kinderen om te gaan), een kleutergroep en een wat oudere groep. De kinderen hebben voor ons gezongen en wij maakten kennis met de leraressen en de moeders. Tussen de middag hebben wij met zijn allen kip met couscous gegeten. 

's Middags zijn wij vertrokken naar een zigeunerkamp. Daar hebben wij de echte armoede gezien. Wij zijn ontvangen in een huis van 3 bij 4 meter, gemaakt van leem, zonder ramen, zonder water, wc, fornuis, aanrecht etc. Er stond alleen een bed en een kast en 2 stoelen. Hier leefden vader en moeder (16 jr?) plus een kind, waarbij er een 2e kind op komst was. Binnen was het naar schatting 35 graden en het stonk er flink. Dit tafereel trof ons zeer, de emoties liepen hoog op. De mensen hebben ook weinig eigenwaarde. Ze beschikken niet over een identiteitsbewijs, hebben daardoor niet de juiste papieren om te kunnen werken of studeren, ze weten soms niet eens hoe oud ze zijn. Voor het huisje moeten zij bv 25 euro huur per maand betalen, en vaak kunnen zij dit al niet opbrengen. Een oudere man had dringend medicijnen nodig omdat hij ademhalingsproblemen had en kampte met grote benauwdheid. 's Avonds zijn wij met zijn recept naar de apotheek geweest en hebben voor hem medicijnen gekocht.

Na dit huisbezoek hebben wij de kinderen op een soort binnenplaats verzameld en weer, zoals eerder, liederen gezongen in het Engels, Roemeens en Nederlands; dit schept verassend snel een band. Ook werd het David-Goliath toneelstuk weer opgevoerd, jammer genoeg wist de dappere David het toch niet te missen hoofd van Goliath net niet te raken. Het weerhield Goliath er niet van om toch theatraal ter aarde te storten. Gijs had nog wel een klein akkefietje, het bleek dat hij zijn busje had geparkeerd op het prive terrein van een kampbewoner, die vervolgens vrolijk meedeelde dat hij de banden eraf zou halen en dat Gijs pas nadat hij parkeergeld zou betalen de banden weer terug zou krijgen. Onze Roemeense tolken wisten de man er echter van te overtuigen dat de Hollandse gasten toch wel een beter welkom verdienden. 

Na dit bezoek hebben wij ons zelf maar eens getracteerd op een grote milkshake bij McDonalds, om even bij te tanken voor het volgende zigeunerkamp. 
Dit kamp lag ver buiten de stad. Na het verlaten van een slechte asfaltweg volgden wij een stoffige zandweg en tenslotte reden wij zelfs over grasheuvels tussen de paarden en de koeien. In dit kamp leefden in afzondering 18 gezinnen. Onderling leek de sfeer rustig en gemoedelijk. Het kamp wordt eens in de 3 weken bezocht door een Roemeense zendeling, wat zeer gewaardeerd wordt. Hij heeft daar ook een natuurlijk overwicht, de kinderen luisteren heel goed naar hem. Pas tegen 21.00 uur waren wij terug voor onze avondmaaltijd. De kok van dienst koos uit het het hele gezelschap uitgerekend onze eigen professionele kok Sjaak om te vragen hoe het eten smaakte. In plaats dat hij het gebruikelijke "it's good" te horen kreeg, kreeg de arme man de nodige verbeterpunten aangereikt, zodat onze Sjaak naast een toneelcarriere nu ook overweegt de Nederlandse 'Gordon Ramsey' te worden. Met Bert heeft onze groep ook een echte grappenmaker in huis gehaald, wat ertoe leidde dat sommigen de tranen in de ogen kregen van het lachen. Binnen 24 uur kunnen emoties dus soms raar uiteenlopen. Zoals elke avond werd de dag afgesloten met gebed en een overdenking. 

Vanmorgen vertrokken wij met de kinderen van Casa Lumina plus enkele moeders naar de plaatselijke dierentuin. De dieren hier troffen het ook niet bijzonder, kleine kooien, kaal beton, geen groen. Voor de meeste kinderen was het echter de eerste keer dat zij een dierentuin bezochten, dus zij genoten er volop van. Daarna vertrok het hele gezelschap naar McDonalds voor een happy meal, wat dat betreft kun je de Roemeense kinderen op dezelfde manier blij maken als de onze. Gijs en Jan Marien besturen de beide bussen steeds op bekwame wijze door het toch wel drukke verkeer, voor de kinderen was er een aparte bus met chauffeur geregeld. 

Tot horens, dank voor jullie belangstelling en medeleven,
namens de gehele zendingsgroep  
Jan Marien

gepost 9 juni 2009   

Beste vrienden,
 
Hierbij een 2e bericht uit Roemenie. Tot nu toe gaat alles voorspoedig. Het weer is prima, zo'n 30 graden. Wij zien allemaal al lekker bruin. De accomodatie bevalt ook goed, wij slapen met zijn 2en op een kamer met een eigen douche en toilet. De sfeer in de groep is ook (nog) goed, wij zien nu al dat de gereformeerden en hervormden door elkaar heen gaan zitten bij het eten..
 
Maandag was het hier 2e Pinksterdag. Wij hebben de groep toen in tweeen gesplitst en hebben 's ochtend 2 families bezocht. De ene groep bezocht bijvoorbeeld een gezin waarvan de ouders fysieke problemen hebben en waar er nog 3 broers thuis wonen, waarvan de oudste zoon vanaf zijn geboorte verlamd is. Zo'n huis is klein en erg gedateerd met achterstallig onderhoud. Gelukkig gaat er een tolk mee waardoor wij toch redelijk kunnen communiceren. Wat opvalt is dat de mensen die wij bezoeken dicht bij God leven. wij bidden met elkaar en zingen een aantal liederen, enkele Nederlandse maar ook Roemeense. Een Roemeen die ons vergezelt heeft ook een gitaar, jullie kunnen je voorstellen dat er een intieme sfeer ontstaat als wij met bv 10 mensen in een kleine ruimte Christelijke liederen zingen. Als wij het gezin verlaten laten wij een goederenpakket achter plus een kadopakketje (bv doucheschuim) en wat leuke spulletjes voor de kinderen (kleurboeken, viltstiften etc.) en een kleine financiele gift (100 lei,  is ca. 25 euro). De ingezamelde goederen krijgen dus een goede bestemming! Verder horen wij van de financiele noden; de gehandicapte jongen zat bv in een elektrische rolstoel waarvan de batterij versleten was. Het betreft een speciale en dure batterij, en zonder de batterij komt hij het huis niet uit. Aan het einde van de week zetten wij deze behoeften op een rijtje en kijken wij of wij via de plaatselijke organisatie nog een aantal specifieke giften kunnen doen.
 
Maandagmiddag bezochten wij een zigeunerkamp. Wij troffen daar zo'n 50 kinderen, van 3 tot 18 jaar oud. Het kamp had een eigen schooltje waar de kinderen werden verzameld. Via de tolk vertellen wij daar over ons, bidden wij, lezen uit de bijbel, zingen etc. De kinderen zingen ook ons toe. Bert vertelt het verhaal over David en Goliath. Om dit wat beeldend te maken speelt Sjaak de rol van Goliath. Hij moet dan dreigend overkomen en wat onsamenhangende kreten uitslaken, kortom een rol die hem op het lijf is geschreven. Hilko zakt dan door de knieen en speelt de kleine en dappere David na. Op het hoogtepunt gooit David de steen (in dit geval een tennisbal) recht op het voorhoofd van Goliath, die dan pontificaal achterover valt. Dit toneelstuk van 2 heren zonder toneelervaring is een groot succes, de kinderen schreeuwen het uit van pret. Sjaak overweegt inmiddels een carriereswitch, wij hebben nog 4 dagen om dit uit zijn hoofd te praten. Na de dienst hebben wij buiten trefbal gespeeld en kregen de kinderen bij het afscheid snoep en een tennisbal en lieten wij een voetbal achter. Al met al konden wij terugzien op een gezegende middag. 's Avonds hebben wij nogmaal een gezin bezocht. Rond 22.00 uur sluiten wij een dag af met een soort evaluatie en kijken wij vooruit naar de dag die komt. De wekker gaat meestal rond een uur of 7, maar de meesten zijn eerder wakker (zo hebben de ramen hier geen gordijnen, dus wij worden gewekt door de morgenzon). 
 
vandaag, dinsdag, lijkt ons programma op dat van maandag.
 
Hopelijk gaat alles ook goed in Rhoon, wij danken jullie voor jullie toebeden, Gods zegen gewenst vanuit Roemenie.
Een hartelijke groet namens de gehele groep,
Hilko   

gepost 7 juni 2009

na een lekker toertje door duitsland en half oostenrijk waren we gearriveerd in Meggenhofen voor onze overnachting bij de fam leitner. Deze mensen wonen in een boerderij waar boven een aantal kamers voor ons gereserveerd waren.

S`avonds gegeten in een restaurant in de buurt hierna de afsluiting van de dag gedaan hierna met een aantal een heerlijke avondwandeling gemaakt.S`ochtends weer vroeg op we ontbeten om 6.30 uurhierna vetrokken we naar hongarije net voor de grens begon het aardig te plenzen. dit was gelukkig maar een bui die niet zolang aanhield Bij de grens van Roemenie toch een grenscontrole gehad.dit was niet erg lang want we hoefden alleen maar een beetje te zwaaien met de paspoorten voor we door konden rijden.

In Roemenie valt het contrast tussen oud en nieuw en arm en rijk goed op. Dit is heel groot hier. Even gegeten bij de mac, kennis gemaakt met olga. We slapen in kamers van de pentecostalchurch. Ruime kamers waarvan een aantal nog in aanbouw zijn.

s`avonds dagprogramma voor zondag door genomen en een paar nummers ingestudeerd.
nu gaat het echt beginnen. s`ochtends om 7.30 uur ontbeten en de dag nog eventjes doorgenomen.
hierna na casa lumina [huis van licht] is hiervan de vertaling.
De mensen die hier komen ,komen allemaal uit moeilijke situaties zoals dakloos,misbruik of hebben in een kindertehuis gewoond. We hebben samen een kerkdienst beleeft een leuk detail om mee te nemen 
is dat het hier pinksteren is nu. Erg aardige mensen samen gezongen we hebben zelf ook wat gezongen 
angelina had de preek voorbereid deze ging over genade van de Heer.
Hierna gezamelijk gegeten we hebben wat hand en spandiensten verleend.
en kennisgemaakt met een aantal gezinnen. We gaan vanmiddag de spullen verpakken voor de kinderen.
tot zover dit bericht.

wordt vervolgd. de groeten van het Oosteuropareizigers,